CAHİT KÜLEBİ / UMUT

UMUT

Yorgunsun , uzaklardan gelmişsin 
Yitrmişsin ne varsa birer birer 
Bir sağlık , bir sevinç , bir umut
Onlar da neredeyse gitti gider 

Dost bildiğin insanların yüzleri
Aynalar gibi kapkara
Suyu mu çekilmiş bulutların
Dönmüşsün kuruyan ırmaklara

Taşlara düşen saat gibi
Ne artı ne eksi
Bir sağlık bir sevinç
Bir umut hikâye hepsi

CAHİT KÜLEBİ

Cahit Külebi / YURDUM

YURDUM
1917 senesinde 
Topraklarında doğmuşum. 
Anamdan emdiğim süt 
Çeşmenden tarlandan gelmiş. 
Emmilerim hudutlarında 
Senin için döğüşürken ölmüşler. 
Kalelerin burcunda 
Uçurtma uçurmuşum, 
Çimmişim derelerinde. 
Bir andız fidanı gibi büyümüşüm. 
Topraklarının üstünde. 

Koca koca kamyonlara binmişim. 
Daha büyük şehirlerine 
Okumaya gitmişim. 
Eşkiyalar yolumu kesmiş, 
Alacak şey bulamamışlar. 
Topraklarının üstünde 
Top oynamış, aşık olmuş, düşünmüş, 
Ahbap edinmişim. 

Kederlendiğim günler olmuş 
Naçar dolaşmışım sokaklarında, 
Sevinçli günlerim olmuş 
Başım havalarda gezmişim. 
Bağrımı açıp ılgın ılgın 
Esen serin rüzgarlarına, 
İlk defa kıyılarından 
Denizi seyretmişim. 
Issız çorak ovalarında 
Günlerce yolculuk etmişim. 

Ağladığım senin içindir 
Güldüğüm senin için 
Öpüp başıma koyduğum 
Ekmek gibisin.

Cahit Külebi

Cahit Külebi / Hikaye

Hikaye 

Senin dudakların pembe
Ellerin beyaz,
Al tut ellerimi bebek
Tut biraz! 

Benim doğduğum köylerde
Ceviz ağaçları yoktu,
Ben bu yüzden serinliğe hasretim
Okşa biraz!

Benim doğduğum köylerde
Buğday tarlaları yoktu,
Dağıt saçlarını bebek
Savur biraz!

Benim doğduğum köyleri
Akşamları eşkiyalar basardı.
Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem
Konuş biraz!

Benim doğduğum köylerde
Şimal rüzgarları eserdi,
Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır
Öp biraz!

Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!
Benim doğduğum köyler de güzeldi,
Sen de anlat doğduğun yerleri,
Anlat biraz!

Cahit Külebi

Cahit Külebi / DOST

DOST
Bir gece bize gel
Merdivenler gıcırdamasın,
Öyle yorgunum ki hiç sorma
Sen halimden anlarsın.

Sabahlara kadar oturup konuşalım
Kimse duymasın.
Mavi bir gökyüzümüz olsun, kanatlarımız
Dokunarak uçalım.

İnsanlardan buz gibi soğudum,
İşte yalnız sen vardın
Öyle halsizim ki hiç sorma
Anlarsın.

Cahit Külebi

Cahit Külebi / SİVAS YOLLARINDA

SİVAS YOLLARINDA

Sıvas yollarında geceleri
Katar katar kağnılar gider
Tekerleri meşeden.
Ağız dil vermeyen köylüler
Odun mu, tuz mu, hasta mı götürürler?
Ağır ağır kağnılar gider
Sıvas yollarında geceleri.

Ne, yıldızlar kaynaşır gökyüzünde,
Ne, sevdayla dolar taşar gönüller,
Bir rüzgâr eser ki bıçak gibi
El ayak şişer.
Sıvas yollarında geceleri
Ağır ağır kağnılar gider.

Kamyonlar gelir geçer, kamyonlar gider
Toz duman içinde,
Şavkı vurur yollara,
Arabalar dağılır şoförler söver,
Sıvas yollarında geceleri
Katar katar kağnılar gider.

Cahit Külebi

Senin dudakların pembe / Cahit Külebi

Senin dudakların pembe

Ellerin beyaz,

Al tut ellerimi bebek

Tut biraz!

Benim doğduğum köylerde

Buğday tarlaları yoktu,

Dağıt saçlarını bebek

Savur biraz!

Benim doğduğum köyleri
Akşamları eşkıyalar basardı.
Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem
Konuş biraz!

Benim doğduğum köylerde
Kuzey rüzgârları eserdi,
Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır
Öp biraz!

Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!
Benim doğduğum köyler de güzeldi,
Sen de anlat doğduğun yerleri,
Anlat biraz!

Cahit Külebi